Verbeelden een paradoxale opgave

Fantaseer, idealiseer en creëer hoge verwachtingen en wees in blijde verwachting. Maar wees ook aards, nuchter en reëel. Reëel in die zin dat je wensbeeld in de materie, in de stoffelijke werkelijkheid, tot gestalte moet komen. Fantaseer: droom, beperk je niet tot wat reeds bestaat, creëer je eigen wereld maar wees ook verwonderd, kijk om je heen, wordt wakker en zie opnieuw onder ogen wat is.  

Vanuit het ene perspectief is verbeelden een uitnodiging om je te laten gaan. Loesje maakte ooit een prachtig affiche met de tekst; “wie met beide benen op de grond blijft staan, die komt niet ver.” De kunst van het verbeelden vraagt om een losbandige creativiteit. Zoals Jules Verne ooit het lef had om voor zijn tijd schijnbaar onmogelijke vormen te bedenken die uiteindelijk toch in de materie tot gestalte zijn gekomen.  

Je hebt echter naast je creativiteit van de losbandige fantast nog een andere vorm van creativiteit nodig en dat is de vindingrijkheid om fantasie om te zetten in een vorm die werkt. De creativiteit van de technicus die oplossingen bedenkt om zaken die in eerste instantie onmogelijk lijken toch tot stand te brengen. De creativiteit van een schepper die ondanks alle mogelijke tegenslagen blijft zoeken naar een weg om zijn verbeelding in de werkelijkheid tot leven te brengen.  

Het is deze laatste vorm van creativiteit die nodig om de paradox, geef je fantasie de ruimte versus geef je fantasie een concrete gestalte in materie, te kunnen overstijgen. Fantaseer groot en verzoen je met de realiteit. Wees creatief in de vertaling van je wensen naar een prachtige virtuele vorm en wees opnieuw creatief in het vertalen van die virtuele vorm in tastbare daadwerkelijk functionerende harde werkelijkheid.  

Scroll naar top